Peter van Beek

Mijn Oud Tante Adriana (zus van mijn opa) was Begijn in Breda en daarna in Hoogstraten. Toen mijn oma (moeder van mijn pa) in 1914 overleed was pa 14 jaar en kwam Tante Adriana, 68 jaar oud, uit het Begijnhof om gedurende meer dan 20 jaar mijn vader verder mee op te voeden en de boerderij draaiend te houden.

Mensen die ¨Tante Janna¨ hebben gekend, beschreven haar als een krasse tante, die altijd een wit mutsje droeg. Een van haar bekend gezegde was: ¨Hout bij hout en stenen bij stenen¨. Dat getuigt vooral van eenvoud, ordening, inzet en volharding in dezelfde tijd dat WO I woedde en de aanloop werd gemaakt naar WOII. Adriana overleed  in 1935 op de boerderij, op de leeftijd van 89 jaar. Haar laatste woorden aan mijn vader waren: ¨ Ga nou maar gauw slapen, want jij moet morgen weer vroeg op¨. Die nacht is ze vredig ingeslapen.

Zij verdient voor onze familie een monument en dit is alvast een kleintje; als posthume dank voor haar enorme onbaatzuchtige inzet.