Een brugje te ver?
25 x 25 cm, © 2016,
niet te koop
Tweedimensionaal | Schilderkunst | Olieverf | Op paneel
Mijn oudste zus woonde meer dan 60 jaar in het vlakke Groningse land. Achter hun boerderij leidde vroeger een slecht verhard pad over een betonnen brugje naar nog meer modderklei met groen en vooral naar onbekende verten; de ¨waddenmodderbeestjes¨ getuigen er nog van.
Het brugje kruiste de plaatselijke waterloop, die onpeilbaar diep en duister aangeduid werd als: ¨Doip¨. Hoe ver het was en hoe doip...en daar kon je het als Brabander mee doen.
De drie boompjes noem ik zoals altijd: Geloof, Hoop en Liefde.
Geloof dat je moet hebben in jezelf en anderen om het onder die omstandigheden vol te houden; de Hoop dat alles uiteindelijk goed komt en de wetenschap dat het alleen maar kan met heel veel Liefde.
Mijn zus leeft daar nog steeds haar druk en veel bewogen leven; en ze heeft desondanks haar zonnige kijk behouden. De goudpotten onder de regenboog staan dan ook welverdiend voor haar klaar. Voor mij was hun keuze destijds voor dat koude verre Groningen misschien toch een brugje tever.
